تاریخچه میز جلومبلی یا همان «Coffee Table» برخلاف بسیاری از قطعات مبلمان، نسبتاً جدید و بسیار جالب است. در اینجا مقالهای کوتاه درباره پیدایش و تکامل این عضو جدا نشدنی دکوراسیون برایتان آماده کردهایم:
*از چایخانههای اشرافی تا قلب خانههای مدرن: پیدایش جلومبلی*
شاید جالب باشد بدانید که میز جلومبلی در دوران رنسانس یا قرون وسطی وجود نداشت! در قرن هفدهم و هجدهم میلادی، در اروپا از میزهای بلند «چای» استفاده میشد، اما با ظهور سبک زندگی مدرن در اواخر دوران ویکتوریا، نیاز به میزی با ارتفاع کمتر احساس شد. گفته میشود اولین جلومبلیهای به شکل امروزی در اواخر قرن نوزدهم در انگلستان طراحی شدند تا مهمانان بتوانند فنجانهای چای خود را بدون بلند شدن از مبلهای راحتی جدید، روی سطحی نزدیک قرار دهند.
برخی معتقدند این ایده از میزهای سنتی عثمانی در کافههای خاورمیانه الهام گرفته شده است، اما تکامل اصلی آن در دهه ۱۹۲۰ و با ظهور جنبش «هنر نو» (Art Nouveau) و سپس «مدرنیسم» رخ داد. در این دوران، طراحان به جای استفاده از چوبهای منبتکاری شده و چهارپایههای کلاسیک، به سمت متریالهای جدیدی مثل فلز، شیشه و سطوح براق رفتند. با گذشت زمان و گسترش فرهنگ آپارتماننشینی، جلومبلیها از حالت یک میز ساده به قطعاتی «چندمنظوره» و «معمارانه» تبدیل شدند.
امروزه جلومبلی دیگر صرفاً یک وسیله برای قرار دادن لیوان نیست، بلکه تبدیل به یک «اثر هنری مدرن» در دکوراسیون شده است. طراحان معاصر با حذف لبههای سنتی و استفاده از فرمهای ارگانیک و طبقاتی، این قطعه را به قلب تپنده خانه تبدیل کردهاند که هم زیبایی بصری خیرهکنندهای دارد و هم با قابلیتهای حرکتی و تغییر چیدمان، به نیازهای زندگی پرسرعت امروز پاسخ میدهد. ظهور میزهایی با سطوح صیقلی و پایههای مهندسی شده، در واقع نسخه تکاملیافته همان میراث قرن نوزدهمی است که حالا با هنر و تکنولوژی مدرن ادغام شده است.